DE GROENE AMSTERDAMMER 46/2016

Article by Arjan Reinders: 'Rijksakademie - De staat van de schilderkunst'
(...) Het inwendige, als magisch laboratorium of metafoor voor ons onderbewuste, fascineert meer kunstenaars. Wie in de 'manege' van de Rijksakademie de studio van Eva Spierenburg (1987) binnengaat, kan het gevoel betreden een lichaam binnen te treden: de vloer, de wanden en de ondefinieerbare objecten die in de ruimte staan, baden in een vleeskleurig roodroze. (...)

read the whole article here (in Dutch)

_____________________________________________________________

RADIO INTERVIEW 'KUNST IS LANG' 05/11/2016

a one hour interview for Mr.Motley's radio show 'kunst is lang'. Interview by Luuk Heezen (in Dutch)
listen here

_____________________________________________________________

APRIL 2016

Originally educated as a painter, my work recently shifted towards multimedia installations. These comprise an arrangement of painted objects, sculptures, drawings, found items, photographic prints and video. Materials in the work share tactile qualities. Organic matter like unfired clay and wood are combined with styrofoam and synthetic fabrics.

It is a collection of attempts to grasp life and death, to materialize absence, to exile anxieties while trying not to avoid them, to incorporate my own body, to find strength in vulnerability, to deny or enforce gravity, to let go, to touch things I cannot name, to honor doubt and make decisions, to remember being born, to recreate the past and maybe also the present. 

_____________________________________________________________

TINEKE REIJNDERS ON 'DE WILDEMAN'
AMC magazine 04/2016 (fragment)


 de wildeman (2012)


  (...)
Spierenburg weet de schrik, schrijft een Duitse criticus, “mit Humor zu Dämpfen”. En inderdaad is het niet de goede afloop, maar een relativerende voorstelling van zaken waarmee ze ontsnapping afdwingt aan een angstaanjagende scene. Je ziet op afstand dat in het dierenpak een vrouw zit. Haar hele kin zit erin verstopt en waar je een gezicht vermoedt zie je een blank masker. Toch houdt ze een vinger tegen de kin, zoals slimme ventjes dat doen in stripverhalen vlak voordat ze een uitweg weten te verzinnen uit een moeilijk oplosbaar probleem. Wat te doen?

Intussen steken haar voeten in hun hele kwetsbare naaktheid uit het pak. Onbeschermd voor een groep ratten waarvan je niet weet of ze aan het spelen zijn of aanstonds veranderen in een bloeddorstige meute. De voeten zijn wat mij betreft het hoofdonderwerp van het schilderij. Ze brengen kippevel teweeg. En empathie. Daarentegen is de scheiding tussen voor- en achtergrond een rare harde lijn, alsof de schilder wil benadrukken dat het toch allemaal maar fictie is. Maar de fictie gaat gehuld in een somber palet dat geen sprankje blauwe lucht toelaat. De enige frivoliteit spat uit de wellustige wijze waarop de haren van de beer geschilderd zijn en de blaadjes van het lover, waaraan losse, geschilderde bladeren zijn toegevoegd. En ja, grappig zijn ook de ingezette kniestukjes, waarvan de ratten misschien wel denken dat het spiedende ogen zijn.

Maar humor noch fictie noch vermomming als wild dier kunnen verhoeden dat Eva Spierenburg hier de fragiliteit van het bestaan aan de orde stelt. Ze gebruikt de oerangst uit de sprookjes om uitdrukking te geven aan haar onmiskenbare obsessie met persoonlijke integriteit. En die is van alle tijden. De Wildeman schilderde ze in 2012 en sindsdien heeft ze het thema van persoonsverwisseling en een weggedrukte, geëclipseerde identiteit in tientallen schilderijen vormgegeven. En op toenemend summiere wijze. Niet altijd meer in de techniek van het schilderen; ze werkt ook met ongebakken klei, gips en polystyreen sinds ze resident is op de Rijksakademie. Ze maakte een film over een lap klei waaruit ze een kleine gestalte boetseert. De verschillende fasen van het proces zijn te volgen op haar website. Ze tracht haar overleden moeder weer een lichaam te geven en het is hartverscheurend om te zien hoe het figuurtje daadwerkelijk in Eva’s handen ligt, verstrengeld met een kleinere figuur. In het eindshot is de droom voorbij en slaat ze met een hamer de gedroogde  klei in gruis.
(...)


_____________________________________________________________



CELIA GRAHAM-DIXON ON 'RECREATING MY MOTHER, ATTEMPT 4 (fragment)

december 2015

(...)
When her hands first enter the frame, the piece of clay rests alone on a neutral coloured surface. Spinal in shape and centrally framed, the clay has a solidity and weighty sturdiness to it, while Spierenburg’s hands have a sense of inadequacy or timidity in contrast. This then shifts as she bends and manipulates the shape to form what becomes the head and face. Having now gained a certain control over the material, Spierenburg presses, pulls, touches and tears the clay building up a torso, breasts and arms. Her command over the clay seems to reach a climax when she tears off the head, decapitating the figure. It is at this point, however, that the register changes back to one of slow tenderness. Placing a handkerchief under the figure’s head to support it, Spierenburg uses a pencil to carefully draw an outline of the lower part of the body. With this, a contrast is set up between the way she so physically worked with the clay and this somewhat more removed mark making, which is less tactile and not as direct. Once the clay legs are formed, Spierenburg places her left hand underneath the upper half of the figure again as a supporting gesture. Her other hand slowly moves around the figure; touching it gently, pausing and lingering at certain moments, before picking it up and cradling it, momentarily rocking it back and forth with a loving tenderness. As the figure’s legs hang down resembling the floppy legs of a tired child, there is a melancholic sense that the artist fully bears the weight of her mother’s ghost. Placed back down again, the figure is then covered with the handkerchief that supports its head, before a hole is slowly formed in its stomach. It is as if the creation of this space allows Spierenburg to re-enter the dynamic with a greater sense of autonomy. As the film then speeds up, Spierenburg’s hand is shown rapidly drawing pencil marks around the body. There is a certain impatience to the artworking here as Spierenburg briskly scratches away with the pencil, making new marks around, and crucially, outside of the body. This frame ends with the throwing down of the pencil, which is then picked up again and removed from the shot before we hear the sound of a frustrated spectral huff in the background. The ‘artworking’ has now fully shifted into the exasperation that Spierenburg describes and it is when she dusts the ash-like substance over the body – in a way that is reminiscent of funereal custom – that the figure becomes stiff and finally, corpse like. At this point, she removes it from the frame, taking it away to dry naturally.
What is left behind after the clay figure is removed is the shape of the body in relief.
(...)

_____________________________________________________________

 

interview by Alex de Vries
05|01|2014, gallery SANAA

_____________________________________________________________


publication NU MAG JE LIJDEN / NOW YOU MAY SUFFER
€7,- ex shipping costs
order by mail: info@evaspierenburg.nl
also for sale at gallery SANAA

"The swallows are looking at me with their timid little faces. Their shoulders hunched, the naked bodies hidden behind the wings. There was a time when the birds were powerful, when they omnisciently looked down on the muddling man. When they helped out by sharing their wisdom. But the birds got infected by humanness. They took over the behaviours and shortcomings. And thus the birds lost their usefulness.

So this is the moment. The timid swallows become Adam and Eve. Arms arise from the hunched shoulders, with hands covering up the pubic area. A human mask replaces the bird head. With a pair of bare legs they are ready. Ready to take over the guilt and suffering of all humanity. Ready to sin eagerly. Ready to sink into the earth from shame. Ready to die.

Now you may suffer."

_____________________________________________________________

 

catalogue SCHILDERIJEN EN ANIMATIES 2009-2012 / PAINTINGS AND ANIMATIONS 2009-2012
€9,50 ex shipping costs
order by mail: info@evaspierenburg.nl
also for sale at gallery SANAA